Karmaşa

Yoğun işler,koşuşturmalar... Hayatın telaşesinde geçiyor zamanlar . Geride bıraktıklarım önüme kattıklarımla yaşıyorum artık.
Uzun muhasebeler- kendimle savaşım - olduğum konum , statüm , rolüm ,normum ... Bunlar mı beni ben yapan?
Ya ben ya ben bu denli yıpranmışken başka hayatlarda kendimi arayışım ...
Hata mı yapıyorum acaba(?) diye soruyorum kendi kendime - işte bir hata daha ve getirisi bir çentik mi olacak?
Korkularım.
Onlardan her kaçışımda biraz daha artıyorlar ne acı.
Şair in dediği gibi:
Daha çok olmalı.
Yok olmalı.
Yeter mi bu acı?
Ah bu acı ...
Demek ki alıştıkca bünye de etkisizleşiyor acı ve daha fazla dozda istiyor insan.
İsteklerimiz doğrultusunda kurduğumuz dünyalarda yaşamaya alıştırmışız kendimizi.
Beklentilerimizi karşılamayınca mutsuzlukla cezalandırmak ödev olmuş artık bizim için
Mutsuzum çünkü; mutluluk uzakta.
Sessizim çünkü; konuşmak yoruyor beni bu aralar.
Yorgunum çünkü ; hafifliğinde kaybolacağım bi şey yok.
Çünkü ;
Karmaşam da boğuluyorum.


Bu arada güzel bir blog tavsiyesi Tanıdık izler bulabileceğiniz bir blog Dejavu ben çok beğendim umarım sizler de beğenirsiniz.

Sen olsanda olur olmasanda

Özlüyorum galiba ...
Sessizlikte daha çok geliyorsun aklıma ...
Gözlerini, hafif marur bakışların...
Yüksek ökçeli hayatından, benim düz taban hayatıma inişinin zorluğuna dayanamayışın, isyanların... Zorlanışların ... Gidişlerin...
O halde git, git diyor şair
Peki neden başka birşey diyemiyor."Gidersen git" mesela ya da bir daha gelme gibilerinden illa bir açık kapı kalıyor gidenin ardından?
Belki kalanın kapıları kapatmamak istediğindendir belki de gemiler yanmadan yerinde dursundur tek istediği.
Ben onu bunu bilmem sadece acımı yaşarım, özlerim , ağlarım sızlarım.Hayatımı karman çorman yaparım. Senin haberin olmaz ben hayatta kalırım öyle köşelerde biyerlerde ...
Arada bir hasretin hortlar ... Susarım , sessizleşirim , dinginleşirim ...
Bir şekilde sen yoksan bile seninleymişim gibi devam ederim.
Sanıyorum kişisel saplantıdan öteye geçmez sensizlik elbette ruhsal bozukluklara neden olabilecek dozda sevgin var hala içimde ama bu asla şizofrenik bir vakka halini almıyacaktır
Ben sadece acımı yaşıyorum hepsi bu .
Ben acımla yaşamayı öğreniyorum.
Sen olsanda olur olmasanda ...
.

Aidata Bilgisayar Almayın

Evet arkadaşlar sonunda verem oldum hakikaten oldum bu ne ya bir bilgisayar hergün mü bozulur.Canı isterse açılır canı almazsa Disk Okuma hatası var der tüm C D E F disklerini siler. Böyle birşey olsa ne olur sunuz? VEREM olursunuz.Bir kere hergün format atmak zorunda kalıyorum hayır bu işten anlamıyor olsam tamam diyicem bende bir hata var ama yok kardeşim bu pc nin önemli bir sorunu var ya psikolojisi bozuk ya da manitasıyla arası iyi değil bilemiyorum. Bildiğim bir tek şay var:
11 Yıl önce ki aldığımız pc hala Eşşek gibi çalışıyo ama bu kızımız hergün sorun çıkartmaktan başka birşey yapmıyor.
Şu anda size bu yazıyı Beko-nexus marka Win. 95 işletim sistemli 2 usb girişi olduğu için 1 inde modem (zorraki takılı olduğundan) değerinde de Mause ve Klavyeyi dönüşümlü olarak kullanarak yazıyorum.Messenger ve explorer aynı anda çalışmıyor çünkü pc kendini kitliyor. (Ama olsun 11 yıl boyunca bir günden bir güne yolda bırakmadı beni.) Çektiğim çileyi siz tahmin edin artık .


Tavsiylere - Önerilere her daim açığım. Balkondan aşağıya at derseniz onu bile yaparım o derece artık! Bir kaç gün uzak kalabilirim.Bilmiyorum belkide kalmam bi muamama işte... Aidata ya bağlı !!!
Hepinizi Çok Seviyorum Canlarım ( Ay Seda Sayan gibi hissettim bacım kendimi ) :)

Duvara bir çentik daha atıyorum.

ikili ilişkiler benim için hep zor olmuştur hernedense . Nedenini bilmediğim bir şey olur ve biter , devamında acı çeker , ağlar sızlar ,yalnız kalırım orada biyerlerde. Sevmeyimi bilmiyorum yoksa bu güne kadar hiç sevilmedim mi ? Bu soruyu sorarım hep kendime.Empati kurmaya çalışırım yerine koyabilmeyi, öteki olabilmeyi denerim ama nafile hep bi yerde tıkanır kalırım...
Yoğunlaşırım.
Aslında biten nedir? Ya da zaten başlayan birşey var mıdır ?
Sorular beynimde kendi kendime düşünürken daha bir çoğalır ve can sıkıcı olur .Yüzleşmekten kaçındıklarım karşıma çıkar ve bu durum hiç hoşuma gitmez. Bunun nedeni de yaşdığım aşkın şizofrenik boyutlarda olmasıdır
Sanıyorum ki; her insan farklı şekilde yaşıyor acısını.Kimileri dile getiriyor, kimileri böyle benim gibi satırlara döküyor. Rahatladığımı hafiflediğimi hissedeceğim günler henüz yakında değil biliyorum. Şimdilik en iyisi duvarıma bir biten aşk için daha çentik atmak.

Günün tınısı da bu yazı eşliğinde olsun
Herneyse

Hakkımdı

Bundan 3 - 4 sene önce bir kitap çıkartmayı düşünürken yazdığım bir ön sözdü bu hakkımda yazısı (kimilerinin beğendiği kimilerinin anlamıyarak dalga geçtiği yazı ) ancak yine birileri tarafından yolum kesildi pıstırıldım etkisiz hale getirildim ve vazgeçirildim . Yaa (baba) sen şimdi bu yaptıklarımı görsen yazdıklarımın okunduğunu,takdir edildiğini acaba o zamanlar bu fikrime destek olmadığın için kendinden utanırmıydın... Ama ne fayda o taslaklar -arkadaşımın ofisine gidip daktiloya geçirdiğim tektek, sayfa sayfa yazılar- bir soba alevinde yitip gitmezdi.

Hayatım bundan daha kötü gidemezdi diye düşündüğüm bir andı tıpkı şimdiki gibi o delikten çıkmadan bir kaç saniye önce ciğerlerim açıldı ve ne yazık ki boğuluyormuşum gibi hissettim daha sonra anladım ki bende ki bu değişiklik olmasaymış hayatta kalamazmışım çünkü; yaşamımı sürdüreceğim bu yeni ortamda su yerine hava mevcutmuş Anne karnındayken yaşadıklarımızı eğer hatırlıyor olsaydık sanırım şu anda ki yaşantımız pekte sağlıklı olmazdı.Düşünsenize bambaşka bir alem ve her türlü tehlikeden uzak bir zırh dahilinde mükemmel bir koruma ile süren kısa bir süre.Sanırım hayat böyle başlıyor hatırlamıyorum ama tıp bize böyle olduğunu söylüyor. Şimdi bazen o hayatı özlediğim oluyor ama bu imkansız biliyorum oraya geri dönemiyecek kadar büyüdüm.